Miskraam

Een miskraam is altijd zeer verdrietig. Het vindt meestal plaats vóór 12 weken zwangerschap. In deze periode tot 12 weken zwangerschap worden onder meer de organen aangemaakt. Als daar iets misgaat, kiest de natuur meestal voor het afstoten van de embryo. Dit kan verschillende oorzaken hebben. Is dit precies te achterhalen? Meestal niet.

Maar wat nu? Neem altijd contact op met je huisarts, verloskundige of gynaecoloog, zodat ze op de hoogte zijn. Als je namelijk vaker een miskraam hebt, kan het zijn dat er iets aan de hand is met je lichaam. Maar ook om onderstaande opties te bespreken met hen. Zij kennen jou, je medische voorgeschiedenis en kunnen je adviseren over wat nu.

Het verloop van een miskraam is lastig te voorspellen. Dus hoe kan je je voorbereiden op het gesprek met de huisarts, verloskundige of gynaecoloog?

Er zijn een paar opties. De eerste is afwachten. Meestal doet je lijf zelf het werk bij een miskraam. In 60% van de gevallen. Vaak wordt het embryo binnen twee weken afgestoten. Dan krijg je een bloeding. Deze bloeding kan twee tot drie weken duren. Daarbij kan je veel bloed verliezen. Dat komt niet vaak voor. In maar 2 van de 100 gevallen is er sprake van hevig bloedverlies. Als je veel bloed verliest of twijfelt, bel dan altijd je huisarts, verloskundig of gynaecoloog voor advies!

De tweede optie is medicatie. Soms is het mogelijk en nodig dat er ingegrepen wordt bij een miskraam. Bijvoorbeeld omdat het embryo blijft zitten, ook al is het hartje gestopt met kloppen. In het ziekenhuis kunnen ze dan een medicijn, misoprostol, geven. Meestal wordt dit in de vagina ingebracht. Misoprostol zorgt ervoor dat de baarmoedermond zachter wordt en laat je baarmoeder samentrekken (menstruatie-achtige buikkrampen, weeën). Dit medicijn begint binnen een aantal uren te werken. Meestal komt de miskraam binnen 1 tot 2 dagen na inname van het medicijn. Na het inbrengen van de medicatie, mag je naar huis. Dan kan je in je eigen omgeving afwachten tot de bloeding start. Zorg je er wel voor dat er iemand is om je te steunen? Niet alleen mentaal, maar ook als je plots hevig bloedverlies krijgt. Dan kan die persoon het ziekenhuis bellen. Overigens komt hevig bloedverlies niet vaak voor, minder dan wanneer je afwacht. De gynaecoloog zal je ook uitleggen hoe dit werkt en spreekt met je af wanneer je weer contact moet opnemen.

Deze medicatie-optie werkt in ongeveer 80% van de gevallen. Mocht de miskraam dan nog niet hebben plaatsgevonden of om een andere reden, kan er gekozen worden voor een curettage. De complicaties bij een curettage zijn klein, maar hoger dan bij afwachten of de medicatie-optie.

Bij een curettage wordt de baarmoeder leeggemaakt. Onder narcose of plaatselijke verdoving wordt de baarmoeder leeggezogen (slangetje of zuigertje) of met een metalen spatel (schrapertje) leeg gemaakt. Welke optie wordt gekozen, zal de gynaecoloog met jou bespreken.

Als je een korte narcose krijgt, wordt je in slaap gebracht. Je merkt dan niets van de curettage zelf. Als de curettage onder plaatselijke verdoving wordt gedaan, voel je meestal weinig van de curettage zelf. Per ziekenhuis kan het verschillen welke voorkeur zij hebben. Ook jouw persoonlijk situatie telt mee in de keuze. Of narcose of plaatselijke verdoving. Beiden hebben voor- en nadelen. De gynaecoloog zal dat met je bespreken.

De curettage zelf duurt maar zo’n 5 tot 10 minuten. Bijna altijd mag je dezelfde dag weer naar huis. Als alles weggehaald is, stopt de bloeding meestal vanzelf binnen enkele dagen.

Helaas gaat het niet altijd helemaal goed. Ongeveer 1 op de 20 vrouwen moet na 2 weken weer terug voor nog een curettage. Ook zijn er andere risico’s. Er kunnen complicaties optreden zoals:

  • infectie
  • hevig bloedverlies
  • beschadiging van de baarmoeder of baarmoedermond
  • problemen door de narcose

Gelukkig komt dat maar zelden voor.

Er zijn ook risico’s voor toekomstige zwangerschappen:

  • Kleine kans op verklevingen van het baarmoederslijmvlies. Hoe vaker je een curettage hebt gehad, hoe groter de kans. Bij verklevingen kan het iets moeilijker zijn om weer zwanger te worden.
  • Kleine kans op beschadiging baarmoedermond. Een beschadiging aan de baarmoedermond kan een vroeggeboorte veroorzaken.

Omdat je lichaam vaak zelf de miskraam binnen twee weken op gang brengt en door deze risico’s, is het huidige advies om af te wachten na een miskraam.

Klinkt goed, dus stuur me dat magazine met tips!

# slimmerzwanger